Αποστολέας Θέμα: Oi! Me brain hurts!  (Αναγνώστηκε 1180 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος GiannisR

  • Global Moderator
  • "Ξεμαλλιάρης"
  • *****
  • Μηνύματα: 2162
  • Καλοκαιρινή Ενέργεια +11/-2
  • Φύλο: Άντρας
  • Μείνετε στις θέσεις σας!
Oi! Me brain hurts!
« στις: Ιούλιος 23, 2007, 04:20:37 μμ »

Δεν είμαστε σίγουροι για το αν οι άνθρωποι της Nintendo είχαν εναποθέσει την επιτυχία της φορητής τους κονσόλας στο είδος των δραστηριοτήτων που ήρθε να προσφέρει η σειρά των τίτλων brain training, ή αν απλά στην πορεία προέκυψε ένα αναπάντεχα επιτυχημένο πείραμα, το βέβαιο είναι ωστόσο πως ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία της, μπορεί να διακρίνει κανείς το πόσο συνιφασμένο είναι το συγκεκριμένο software με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του - σύγχρονου - φορητού gaming. Σε επίπεδο σύλληψης, το franchise μπορεί πλέον να χαρακτηριστεί ιδιοφυές: όσοι έχουν βρεθεί να χρησιμοποιούν καθημερινά συγκοινωνίες μαζί με το Nintendo DS τους θα έχουν παρατηρήσει πως το απλό, προσβάσιμο interface και οι αυστηρά ταξινομημένες δραστηριότητες με τους χρονικούς και ημερήσιους περιορισμούς τους καθιστούν το software την ιδανική συντροφιά για τις διαδρομές ανάμεσα στις καθημερινές υποχρεώσεις (επίσης η χρήση του στυλό προσδίδει ένα πιο επίσημο ύφος στο DS - προπέτασμα καπνού για όσους νιώθουν ακόμη άβολα στο gaming σε κοινή θέα).

Ο λόγος για αυτή τη μακροσκελή εισαγωγή περί της συνέργειας του software της Nintendo και του φορητού της, σε ένα review που αφορά το Wii, είναι απλός: το Big Brain Academy, όντας το «μικρό αδερφάκι» του Brain Training, υπόκειται και αυτό στα ίδια παραπάνω χαρακτηριστικά και κατά συνέπεια οφείλει και αυτό ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας του στην άρρηκτα αρμονική σχέση του με το «μητρικό» hardware του. Η μεταπήδησή του στην οικιακή κονσόλα της ιαπωνικής εταιρείας είναι κίνηση που θα μπορούσε κανείς να περιμένει, ωστόσο η αμφιβολία είναι εύλογη: ένας τίτλος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα ενός φορητού, μπορεί να καλύψει τις ανάγκες που διακρίνει το software μιας «σπιτικής» κονσόλας;

Σε πρώτη φάση, είναι εντυπωσιακό το πόσο αβίαστα - και αναμενόμενα μπροστά από τον ανταγωνισμό - η  Nintendo δείχνει να κατέχει τα μυστικά του interface που δημιούργησε. Οι λειτουργίες του στυλό του Nintendo DS μεταμορφώνονται σε χρήση του pointer του Wii remote, σε ένα σύστημα χειρισμού που είναι εξίσου απλό αν όχι ακόμα πιο προσβάσιμο από το αντίστοιχο της φορητής έκδοσης. Το interface του Big Brain Academy καθίσταται από την πρώτη στιγμή «αόρατο», τόσο απλό όσο το να δείχνει κανείς με ένα αντικείμενο ή να αλλάζει κανάλια στην τηλεόραση και καθιστά τον τίτλο μια ακόμη ιδανική ενασχόληση για εκείνο το κοινό που βρίσκει πολύπλοκο το σύγχρονο gaming και που τόσο ασφυκτικά φαίνεται να επιδιώκει πλέον η Nintendo. Εξίσου λειτουργική όσο και απαράλλακτη δείχνει να έχει επιβιώσει και η παρουσίαση και αισθητική του παιχνιδιού, με το κομψό, «παιχνιδιάρικο» στυλ του Big Brain Academy του DS να αναβαθμίζεται ανεπαίσθητα με το καινούριο hardware και τις κεφάτες μουσικές συνθέσεις να χτίζουν τη «φιλική» ατμόσφαιρα που απαιτεί το συγκεκριμένο είδος software. Ακόμη και έτσι, ο τίτλος δεν δείχνει ποτέ φθηνός και διατηρεί την καρτουνίστικη, mainstream προσωπικότητα της φορητής έκδοσης, βασικό προσόν ενάντια στην κλινική αισθητική των κυκλοφοριών του Dr Kawashima.

Με την ίδια επιτυχία κατάφερε να μεταφέρει η Nintendo και τις δραστηριότητες του Big Brain Academy. Το «ψωμί» του παιχνιδιού είναι οι πέντε κατηγορίες εγκεφαλικών προκλήσεων, χωρισμένες σε compute (υπολογισμοί), identify (αναγνώριση), analyze (ανάλυση), memorize (μνήμη) και visualize (εικόνα). Όλες οι δραστηριότητες απαιτούν από τον παίκτη ευστροφία, αυτοσυγκέντρωση , παρατηρητικότητα και γρήγορα αντανακλαστικά, με τον ιδανικό ορισμό τους να συναντάται στη μείξη των μαθηματικών προκλήσεων του Brain Training με τη σπιρτάδα των mini games του WarioWare. Επίσης, ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει ένα γρήγορο τεστ από επιλεγμένες προκλήσεις για να διαπιστώσει ποιο είναι το βάρος (!) του εγκεφάλου του. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί μια κλίμακα αξιολόγησης, έξυπνα ρυθμισμένη έτσι ώστε να επιτρέπει τη σταδιακή βελτίωση μέσα από καθημερινή εξάσκηση, ενώ με κάθε μέτρηση παρουσιάζεται και ένα διάγραμμα που επιδεικνύει το προς τα πού έχει κλίση ο κάθε χρήστης ανάλογα με τις επιδόσεις του στις δραστηριότητες, απονέμοντας κάθε φορά και χαριτωμένους τίτλους όπως «εξερευνητής» ή «μετεωρολόγος». Μια άλλη έξυπνη προσθήκη της Nintendo στον τίτλο είναι η ενσωμάτωση των Mii στις λειτουργίες του τίτλου, με τις καρικατούρες που έχει δημιουργήσει ο χρήστης να τριγυρίζουν τυχαία τους διαδρόμους του εικονικού κολεγίου της Nintendo και να χρησιμοποιούνται ως χαρακτήρες από τον παίκτη.

Το ίδιο επιτυχημένους δεν βρίσκει ωστόσο το Gamelife τους χειρισμούς της ιαπωνικής εταιρείας στο θέμα του περιεχομένου του Big Brain Academy. Και όταν λέμε περιεχόμενο, δεν εννοούμε ποιότητα, αλλά ποσότητα: ο τίτλος προσφέρει κοντά στα 20 mini – games, δηλαδή κάτι παραπάνω από 3 παιχνίδια για κάθε κατηγορία πνευματικής δραστηριότητας. Για τα δεδομένα ενός φορητού τίτλου ίσως το περιεχόμενο να κρινόταν ικανοποιητικό, ωστόσο αυτό το επεισόδιο του Big Brain Academy ανήκει στο Wii και οι χρήστες της κονσόλας μπορεί να περιμένουν software με μεγαλύτερη ποικιλία στο υλικό του. Για να αντισταθμίσει αυτή την αδυναμία, η Nintendo αύξησε το μέσο επίπεδο δυσκολίας για τα νέα mini games (χρειάζεται αρκετά μεγαλύτερη προσπάθεια για να κατακτηθεί ο άριστος βαθμός) και επικέντρωσε περισσότερο την προσοχή της στις λειτουργίες multiplayer του παιχνιδιού. Και πάλι ωστόσο ο τίτλος φαίνεται αρκετά περιορισμένος, με μόλις ένα mode να υποστηρίζει την ταυτόχρονη συμμετοχή δύο παικτών (στα υπόλοιπα παίζουν με σειρά ως και οκτώ παίκτες), ενώ για έναν τόσο «ελαφρύ» από πλευρά τεχνικών προδιαγραφών τίτλων, η έλλειψη του online multiplayer είναι ενοχλητική. Τουλάχιστον το παιχνίδι μεταφέρει αυτόματα τα friend codes των επαφών του παίκτη και επιτρέπει τη μεταφορά των καλύτερων χρόνων των άλλων παικτών, αλλά πρόκειται για επιλογή που δεν αντικαθιστά την απουσία του online multiplayer.

To multiplayer, για ομάδες ή μεμονωμένους παίκτες, έχει αρκετό ενδιαφέρον. Στην περίπτωση του race mode, οι δύο παίκτες προσπαθούν να ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται την ίδια σειρά από προκλήσεις. Εννοείται πως οι δοκιμασίες δεν συμπίπτουν, ώστε να μην είναι δυνατή η... αντιγραφή.

Εν τέλει, το μεγάλο πρόβλημα του Big Brain Academy είναι πως δεν εκπληρώνει τις προοπτικές του ούτε ως τίτλος «edutainment» ούτε ως party game (παρά τη μεγαλύτερη προσοχή στην «κοινωνική» πλευρά του παιχνιδιού). Ως τίτλος edutainment, το BBA συνεχίζει να στερείται από την επιστημονική υπόσταση του αδερφού – software του, του Brain Training, καθώς – σε αντίθεση με το τελευταίο – δεν δημιουργεί έστω τη ψευδαίσθηση πως ο χρήστης βελτιώνεται με την εξάσκηση σε κάτι περισσότερο από το ίδιο το παιχνίδι. Ως party game έχει ήδη πολύ σημαντικό ανταγωνισμό στο σύστημα της Nintendo και του λείπει το ποθητό online multiplayer. Δεν υπάρχει αμφιβολία φυσικά πως πρόκειται για μια ποιοτική δημιουργία: με το απλό αλλά αψεγάδιαστο interface του και την προσοχή στη λεπτομέρεια, τόσο στην παρουσίασή του όσο και στις δραστηριότητες που παρέχει, θα προσελκύσει και θα διασκεδάσει τους casual gamers, έχοντας ιδιαίτερα ως σύμμαχο τη χαμηλή τιμή του. Η αλήθεια είναι όμως πως δεν μπορεί να αποφύγει τη ταμπέλα μιας ακόμη συλλογής από mini games, ενώ θα μπορούσε με ορισμένες προσθήκες να αποδειχθεί μια πιο ουσιαστική αγορά για ένα σύστημα που ψάχνει ακόμη περισσότερες ουσιαστικές κυκλοφορίες

Αποσυνδεδεμένος manosG

  • Τουρίστας
  • *
  • Μηνύματα: 8
  • Καλοκαιρινή Ενέργεια +0/-0
Απ: Oi! Me brain hurts!
« Απάντηση #1 στις: Αύγουστος 11, 2007, 02:56:18 μμ »
Εγώ πάντως τη Nintendo τη πάω πολύ! Είναι από τις πρώτες στο χώρο και μπορεί να έχει μείνει λίγο πίσω λόγω PS και XBox αλλά πάντα πρωτοπορεί και τη ψάχνει